W. Segboer, Lewedorp – Je krijgt wat je geeft!

Het is in het jaar 2014 dat Wim Segboer ’s morgens de duiven uitlaat. Ze trekken hoog weg en na drie kwartier komen de duiven hoog over. Met de conditie van de duiven zit het wel goed, maar dat er na 3 uur nog steeds geen duif is, zit Wim toch niet lekker. Het weer slaat om en de harde noordenwind zorgt er niet voor dat Wim er geruster op wordt. Hij besluit de telefoon te pakken en bij wat melkers te informeren, maar ook bij andere melkers zijn ze niet te zien. Tot overmaat van ramp weet een Zeeuwse topspeler hem te melden dat ze naar de ‘overkant’ zijn gevlogen en dat het er somber voor hem uitziet. ’s Avonds nog steeds geen duif thuis en de volledige eerste ronde van 40 duiven lijkt helemaal kwijt gespeeld. De volgende morgen gaat al vroeg de telefoon en kunnen Wim en zijn vrouw een groot rondje ‘overkant’ maken, want daar wordt de een na de ander opgevangen. ’s Avonds zitten er weer iets meer dan 20 duiven in het hok, als de telefoon opnieuw gaat. Er is een duif helemaal in Knesselare opgevangen bij een particulier en die hebben de duif al wat brood gegeven. Wim en zijn vrouw waren er na een dag rijden inmiddels wel klaar mee, maar besloten de volgende dag toch om de duif te gaan halen. De duif zat helemaal in elkaar en zo scherp had Wim nog nooit een duif gezien. Wim zette het duifje apart en van meerdere liefhebbers hoorde hij dat hij gek was om nog moeite in zo’n duifje te steken. Het zou toch nooit meer wat worden. Mensen die Wim kennen, weten dat hij altijd zijn eigen weg gaat en hij was vastbesloten om dit duifje weer op te lappen. Iedere dag werd er meerdere malen per dag ruim 80 meter naar het hok gelopen om de duif van voer en water te voorzien. Ook kreeg de duif iedere dag wat stukjes kaas opgestoken. De duif sterkte aanzienlijk aan en mocht zelfs weer tussen de jonge duiven zitten. Wim hield haar binnen en de laatste 5 minuten mocht ze proberen mee te trainen. Dit werd steeds meer uitgebouwd en ze kon nog net mee op de natour. Wim had inmiddels een zeer sterke band met dit duifje gekregen. Of duiven dit bewust voelen zullen we nooit weten, maar de duif was Wim erg dankbaar. De duif werd direct kampioen op de natour, een jaar later 6e kampioen in het samenspel op de vitesse en in 2016 trok ze de lijn door met een 1e asduif vitesse van Zeeland, 4e generale asduif van Zeeland , 7e asduif natour van Zeeland en 11e Nationale asduif vitesse NPO. Wat een geweldige duivin en allemaal gevlogen uit pure dankbaarheid. Deze hoge klassering is zeer bijzonder, want wie naar het aantal prijzen gaat kijken ziet dat ze veel minder prijzen heeft dan de rest. Wim heeft z’n duiven lief en als hij het niet vertrouwt, gaan de duiven niet mee en zeker deze bijzondere duivin niet.  

NL14-1101912

7. Pointoise 2.024 duiven
9. Fontenay 3.202 duiven
11. Roye 3.110 duiven
16. Roye 5.133 duiven
16. Pointoise 5.149 duiven
17. Lorris 1.884 duiven
28. Pointoise 6.388 duiven
35. Auby 1.455 duiven
38. Roye 3.279 duiven
53. Peronne 2.557 duiven
66. Pt. St. Max 1.106 duiven
134. Gien 2.220 duiven

Geschiedenis

Wim had van zijn 13e tot zijn 18e duiven, maar toen de interesse voor de vrouwen aangewakkerd was en hij in dienst moest, ging alles weg. Het duurde erg lang voordat Wim weer in aanraking met duiven kwam. In 2000 kwam Wims zoon thuis met de vraag of hij duiven mocht houden. Hij had op school geweldige verhalen gehoord over de sport en het leek hem wel wat. Zonder dat Wims zoon wist van de geschiedenis van zijn vader, kwam Wim zodoende weer in aanraking met de duiven. Stefan Stienstra en Nicky Schotanus stonden Wims zoon bij en zo kwamen er al snel wat koppels duiven. Er werd snel een hokje in elkaar geknutseld en er werd gestart met het duivenspel. Wim noemt dit de ‘romantiek’ van de duivensport en hij vindt het o zo jammer dat deze romantiek tegenwoordig ver te zoeken is. Zijn eerste hok werd nog gebouwd van pallethout en hij moest rennen met de gummi in zijn hand en kreeg daar ‘looptijd’ voor. Tot de duiven kwamen, ging hij lekker vissen en had hij plezier met zijn clubgenoten. Hij gunt alle mensen commercieel succes, maar hierdoor verdwijnt de romantiek uit de duivensport en mensen genieten niet meer. Door hun gedrevenheid slaan ze vaak door, genieten niet meer van hun hobby, raken de feeling met de sport kwijt en stoppen in het ergste geval. Ook andere mensen raken niet meer enthousiast van zo’n koude sport. Wim vreest dat de romantiek niet snel meer terug gaat komen in de sport en daarom creëert hij zijn eigen romantiek in de achtertuin. Niemand neemt het genieten van zijn duiven af en soms vindt hij het verzorgen en de training nog meer genieten, dan de wedstrijden zelf.

In 2001 besloot Wims zoon om beroepsmilitair te worden en Wim kwam in een spagaat te zitten. Hij vond de duivensport inmiddels erg leuk en genoot van het verzorgen van zijn gevleugelde vrienden. Door een fysiek ongemak zat zijn oude passie, het trainen van Duitse herdershonden, er niet meer in en met de duiven verder gaan leek hem een goed alternatief. Op een dag kwam er een duif van de gebroeders van Landergem op het hok. Het was een gigantisch grote duif en Wim belde ze direct op. Hij kreeg een van de broers ontroerd aan de telefoon en het bleek een van hun betere duiven te zijn. De volgende dag kwamen ze de duif direct halen en als dank kreeg hij later wat late jongen uit de Panter-lijn om uit te kweken. Nu nog steeds zit er wel wat van deze lijn in een aantal duiven. 

Stamopbouw

Wim was via Joop v/d Vrede in contact gekomen met Adri en Danny v/d Vrede. Hij besloot, na een verhuizing, om een flinke investering te doen en kocht 20 jongen bij Adrie en Danny v/d Vrede en ook nog eens 20 jongen bij Alfons Slaats. Met deze 40 duiven werden zo’n 13 kweekkoppels gemaakt waar Wim het volste vertrouwen in had. De eerste jaren kwamen er al bruikbare duiven uit, maar voor de echte supers moest hij even geduld hebben. Dit tekent de liefhebber ook wel. Waar anderen allang hadden aangeraden om de duiven weg te doen, behield hij het vertrouwen, bleef zoeken naar de juiste koppels en vond deze uiteindelijk ook. Inmiddels is Wim 6 jaar bezig met deze soorten en heeft hij nu een eigen lijn opgebouwd, waar keer op keer asduiven uit komen. Op dit moment bestaat het hok uit ongeveer 85% v/dVrede duiven, 15% Slaats duiven en nog een enkele duif van liefhebbers uit de buurt. Wim investeert bewust bij concurrenten, want dat zijn de mensen die hard vliegen in de buurt en dat zijn ook de duiven die het in die omgeving goed doen. Wim zou niet meer zo snel ver weg dure duiven halen, want het meeste succes komt toch met duiven uit de eigen omgeving.

Wim heeft erg veel succes met ingeteelde zomerjongen. Iedere zomer koppelt hij zijn beste duiven op elkaar om zo wat inteeltproducten te kweken. Inmiddels zitten er al zo’n 6-7 bewezen kwekers, die speciaal gekweekt zijn in de zomer. Mensen lezen vaak reportages en lezen dan dat je alleen moet kweken uit de topper zelf. Veel duivenmelkers hebben maar een enkele topper op het hok en Wim zou daar best jongen uit op de kweek durven zetten. Proberen, geduld hebben, hard selecteren en blijven zoeken naar de juiste koppels.

Enkele hoogtepunten

1-2-5-6-7 NPO Lorris 1.965 duiven
9-15-27-76 NPO Fontenay 3.202 duiven
2-15-87 NPO Pointoise 5.149 duiven
4-5-6-10-12-13-15-21-etc. Auby 846 duiven
2-3-4-5-6-8-10-11-etc. Pt. St. Max 488 duiven
1-13-14-15-16-17-18-etc. Peronne 949 duiven
2-3-4-26-34-36-38-39-etc. Roye 1.017 duiven
1-5-6-9-10-11-15-18-21-etc. Peronne 430 duiven
1-2-3-4-7-8-9-10-12-14-etc. Roye 745 duiven
3-5-6-13-14-15-18-19-etc. Roye 653 duiven
5-8-10-11-16-18-20-etc. Auby 957 duiven
5-8-10-11-16-18-30-etc. tegen 979 duiven
6-7-8-9-10-11-12-22-etc. tegen 772 duiven

Systeem

Wim speelt zijn duiven op totaal weduwschap en heeft daar 30 koppels duiven voor. Op zijn duiven is hij zuinig en als het weer hem niet aanstaat, dan gaan ze niet mee. Veel melkers durven dit niet, want de duiven zijn opgevoerd en moeten dan echt mee. Volgens Wim is dit onzin en kun je de duiven in het weekend prima laten ‘leeglopen’ door ze een heel lichte mengeling voor te schotelen.

De duiven worden in februari voor het eerst losgelaten en Wim bouwt de training dan erg rustig op. Als alles de lucht in gaat, dan wordt de training per week uitgebouwd. Hier gebruikt Wim een vlag voor en dat kennen de duiven nog van hun tijd bij de jonge duiven. In het verleden heeft Wim Duitse herdershonden opgeleid en werd hij gevraagd bij paarden met problemen. Uit die tijd heeft hij meegenomen, dat je positief gedrag moet aanleren en negatief gedrag moet bestraffen. Duiven die niet trainen, hebben in het verleden iets verkeerds aangeleerd of zijn niet in orde. Na een paar weken is het trainen bij Wim een genot om te zien. De duiven scheren hoog door de lucht en de stipjes trekken ver uit het zicht. Dit houden de duiven een heel seizoen vol en is voor Wim echt genieten. De duiven worden vervolgens nog twee keer op zo’n 15 km opgeleerd.

De hokken worden in Lewedorp niet schoongemaakt tijdens de training, want dan is Wim aan het genieten van zijn duiven. Als bestuurslid bij SWON (Stichting Wijnonderwijs Nederland) kunt u zich wel voorstellen, dat dit gebeurt onder het genot van een goede wijn. In april trainen alle duiven ’s middags en als het wat warmer wordt in mei, dan gaan de doffers er twee keer per dag uit.

De duiven worden de eerste vluchten kort getoond en zo probeert Wim ze het spelletje eigen te maken. Als ze het spelletje eenmaal kennen, wordt er niet meer getoond. Na de vlucht blijven de duiven best lang bij elkaar. Zeker na een zware vlucht, worden de duiven gerust een nachtje bij elkaar gelaten. Bij het totale weduwschap is het belangrijk dat de duiven goed aan elkaar gepaard blijven. Dit is ook het enige wat gedaan wordt om het onderling paren tegen te gaan. Wim is een echte duivenliefhebber en kan zich niet voorstellen dat duiven zich pretttig voelen, als ze heel de dag opgesloten zitten in een kast.

De vliegduiven worden niet verduisterd, maar worden vanaf eind juni wel bijgelicht tot 22.30 uur. Op de natour weet Wim altijd gigantisch uit te halen en eindigt hij al jaren bij de kampioenen in Zeeland. Deels komt dit door het bijlichten, want de duiven blijven zo op volle vleugels staan. Toch denken mensen vaak dat je gigantisch veel moet lappen om hard te presteren, maar door de slechte rug van Wim is dit niet te doen. De duiven doen het echt op hun kunnen en de intensieve training aan huis. De jonge en oude duiven komen op de natour bij elkaar, maar wel met die verstande dat de geslachten gescheiden blijven.

Jonge duiven

De jonge duiven worden na 30 dagen al in de mand gezet. Ondanks dat het fysiek erg zwaar is, weet Wim het toch op te brengen om de jongen zeer regelmatig in de mand de stoppen. Het is belangrijk dat ze hier aan wennen. Als de duiven uitgewend worden, worden ze de eerste dagen in de spoetnik buitengesloten. In de hondenwereld is Paflov erg bekend en dit wil zeggen dat je dieren een trucje aanleert in combinatie met eten en een geluidje. De eerste dagen worden de duiven zo geconditioneerd, dat de 70-80 jongen binnen 10 seconden allemaal binnen zijn. Dan wordt de training opgebouwd en iedere keer went Wim ze weer aan dat ze zo snel mogelijk binnen moeten komen. Dit moet iedere dag gebeuren, zodat ze dit positieve gedrag aanleren en ook vanaf de wedvluchten toepassen.

‘De ster van Segboer’

De jongen worden zo’n 6-7 keer opgeleerd en dit gebeurt op een bijzondere manier. Sommige liefhebbers noemen het al ‘ de ster van Segboer’. Wim begint met opleren in het noorden en schuift dan op naar het noordwesten, westen, zuidwesten, zuiden, zuidoosten, oosten en noordoosten. Als de jongen dit gehad hebben, dan raak je ze amper meer kwijt. Toch had Wim dit jaar meer verliezen dan anders. Het probleem is hem ook al helder: jongen van verschillende leeftijden bijspenen. Jongen bijspenen kan best, maar niet meer dan 2-3 weken ertussen.

De jonge duiven worden vanaf eind maart verduisterd tot 21 juni. Vanaf eind juni worden de jongen ook weer bijgelicht tot 22.30 uur. De rest van het systeem is voor de jongen hetzelfde. Wat je met oude duiven wilt doen, moet je ze als jong al aanleren.

Voeding

Alle duiven krijgen een mengeling van de 3 vliegemengelingen van Beyers, Mariman en Versele Laga. Deze mengt Wim door elkaar en dan heb je een mooi gevarieerd voer. Aan het begin van de week wordt dit lichter gemaakt met een dieetmengeling. De duiven worden op de grond gevoerd en zodra er 2-3 duiven gaan drinken, dan wordt er gestopt met voeren. Niets nieuws onder de zon, maar wim geeft ook aan dat duivensport echt niet moeilijk is. Een duivenkolonie op een goede, gezonde omgeving gaat vanzelf presteren.

Tussen de middag krijgen alle duiven een heel klein beetje snoepzaad en als ze klaar zijn met de training, dan worden de duiven ook binnengehaald met een klein beetje snoepzaad. Als Wim het idee heeft dat het een zware vlucht gaat worden, dan krijgen de duiven ook wat pinda’s voorgeschoteld. Tovo staat ook regelmatig op het programma.

Bijproducten

Als bijproducten wordt er vooral vertrouwd op het gamma van de firma Röhnfried. De duiven krijgen een paar keer per week biergist, Eiweiss, Jungtierpulver, Avidress en probiotica over het voer.

Medisch

Deze rubriek vindt Wim altijd erg bijzonder. 2 jaar lang heeft Wim in een ziekenhuis gelegen en leek het er naar uit te zien dat hij niet meer zou kunnen lopen. Heel veel medicijnen moest hij nemen en ook de mensen om hem heen konden vaak niet zonder. Als je ziet wat medicijnen met mensen doen, is dat verschrikkelijk om te zien. Ook voor duiven kan het nooit goed zijn om iedere week medicijnen te geven. Wim gaat al jaren iedere maand naar dierenarts De Rycke en van de 12 keer, is er gemiddeld gezien 11 keer helemaal niets aan de hand. Iedere week wordt uit voorzorg de vloer gebrand, omdat er altijd op de vloer gevoerd wordt. Veel mensen durven op een of andere manier hun medisch schema niet aan de kant te doen, maar als je een gezond hok hebt en regelmatig naar een arts gaat, dan zullen mensen zien dat duiven helemaal niet zoveel medicijnen nodig hebben. Hebben ze het wel nodig, dan mankeert er vaak wat aan het hok of zitten er teveel duiven op het hok.

Hok

Het hok van is van de firma Punt en staat op het zuiden. De nok is helemaal open en de schuiven staan zo’n 15-20 cm open. Hier speelt Wim wel mee. Als het warm is, staan ze veel verder open en bij harde wind/kou staan ze wat dichter. Dit is op iedere situatie anders en zal iedere melkers zelf aan moeten voelen. Punt staat bekend om de roosters onder in het hok, maar deze zijn bij Wim dicht. Voor de hokken heeft hij prachtige rennen gemaakt en deze staan bij goed weer altijd open. Een duif kan niets beters krijgen dan zuurstof, al is tocht natuurlijk niet goed. Toch merk je dat snel genoeg aan je duiven. Duivensport is geen wetenschap, maar veel dingen moet je zelf uitzoeken en ondervinden.

Slot

Wim is een echte liefhebber en door het verlies van zijn goede vriend Adrie v/d Vrede, zijn medische/fysieke achtergrond en allerlei gebeurtenissen in het leven maakt hij zich niet meer zo druk om relatieve dingen als de duivensport. Iedere dag is voor hem echt genieten van zijn hobby en dat zouden veel meer mensen moeten hebben. Wim is ook gedreven, maar slaat daar niet in door. Doordat hij regelmatig een vlucht overslaat, zul je hem in menig kampioenschap niet bij de bovenste zien staan. Dit is ook direct een grote handicap in de sport. Je moet alles spelen, anders ben je nergens meer. Daarom speelt Wim ook voor mooie uitslagen en voor asduiven. Dit zijn de eerlijkste graadmeters en geven ook veel voldoening. Bij de enkele hoogtepunten heeft u kunnen zien wat een duizelingwekkende uitslagen deze man maakt.  

Dit alles zou onmogelijk zijn, zonder zijn goede vriend Patrick Willeboer. Deze liefhebber wilde stoppen met de duivensport, maar ze besloten toch handen in een te slaan en samen te gaan spelen. Patrick helpt bij het inkorven en daar is Wim hem erg dankbaar voor. Alle duiven pakken, naar de club brengen en inkorven is (bijna) niet meer te doen. Bovendien helpt Patrick altijd om de kweekboxen in elkaar te zetten en is hij altijd bereid om Wim de helpende hand toe te steken.

Tijdens het drie uur durende gesprek werd een aantal dingen erg duidelijk: Heb geduld en vertrouwen in je duiven, laat je niet alleen leiden door gedrevenheid maar geniet van de prachtige hobby, de romantiek zou weer terug moeten keren in de duivensport en alle liefde die je geeft aan de duiven, krijg je op termijn terug. Het bewijs zien we toch wel in de geweldige ‘912’, die 11e beste duif van Nederland is geworden op de vitesse, ondanks het kleine samenspel in vergelijking met veel andere gebieden en dat ze niet alle vluchten mee is geweest.

Patrick Noorman