Hilgersom-Tijssen, Stompwijk – Nieuwe sterren dienen zich aan in Afdeling 5!

Als je denkt aan Zuid-Holland, dan schieten al snel woorden als de Randstad, files, grote steden en nog meer woorden die te maken hebben met druktes te binnen. Toch is dit niet helemaal juist en bevat Zuid-Holland prachtige natuurlijke gebieden. Een van die prachtige gebieden, is het Groene Hart. Uitgestrekte weilanden, sloten, mooie fietsroutes en nog veel meer natuurlijk schoon is daar te bewonderen. Dit gebied werd bezocht om eens een kijkje te nemen in Stompwijk. Een plaats westelijk in de afdeling en gelegen tegen de voormalige Afdeling 12 aan. Ontzettend moeilijk om in dat gebied hard te vliegen, aangezien de wind vaak ongunstig is en de vlieglijn tientallen kilometers oostelijk ligt. Toch hoor je daar niemand in de omgeving Stompwijk over klagen, want zij weten erg goed waar het om draait in de duivensport. In het verleden mocht de club van de combinatie zich al eens beste club van Zuid-Holland noemen en een groot talent in die tijd was Emiel Hilgersom. In de jeugd had hij al fantastische dingen laten zien en men was het er snel over eens, dat het een ‘grote’ zou worden. De laatste jaren kwamen de prestaties in een enorme stroomversnelling en bereikte hij samen met Theo Hilgersom en Lex Tijssen de absolute top in zijn sterke samenspel en rayon, behaalde diverse teletekstnoteringen en wist ook in Afdeling 5 meermaals op het podium te staan. Het is een zeer goed samenwerkende combinatie geworden, waarin iedereen belangrijke taken heeft en een aandeel heeft in het succes! 

De combinatie

De combinatie Hilgersom-Tijssen bestaat uit een heel team en het is ontzettend gaaf om te zien hoe heel de familie betrokken is bij de duivensport. Emiel Hilgersom werd besmet met het duivenvirus door zijn zeer geliefde opa. Zijn opa wilde het liefst niemand bij de duiven hebben, maar zijn oogappeltje Emiel mocht wel bij de duiven kijken. Toen hij 3 was, was hij al druk met de duiven in de weer. Tellen kon hij nog niet goed, dus vandaar dat alles gesplitst werd in 2 of 3 duiven. Zo kun je uiteindelijk ook alles optellen. Als klein jongetje liep Emiel al over het erf met een emmer vol jonge duiven. Deze werden dan gespeend en kregen de beste verzorging die ze maar konden wensen. Opa Luk leerde Emiel de kneepjes van het vak en zo samen de duivensport beleven, zorgt ook voor een sterkere band. Toen Emiel 6/7 jaar ouder was, was hij al eens in het duivenkrantje te zien met de duiven. Een groot gemis dat hij niet meer met zijn opa duiven kan letten, maar wat zou hij trots zijn op zijn kleinzoon!

Emiel zijn vader, Theo Hilgersom, had vogels. De duiven kwamen eerst in het vogelhok, maar dit bleek toch niks te zijn. Er werd een mooi duivenhok getimmerd, de vogels verdwenen van het toneel en er kwamen steeds meer kleine hokjes bij. Met een grote tuin en zo’n passie voor duiven, is dat voor u als lezer uiteraard geen verrassing. Theo is ook iedere dag druk bezig met de verzorging van de duiven en neemt de hele verzorging in het weekend op zich.

In het verleden was er een combinatie die gigantisch uitblonk en dan met name bij de jonge duiven. Deze combinatie was was Soonius-Tijssen, maar helaas stopte deze combinatie in 2010. Lex Tijssen is een duivenliefhebber in hart en nieren en zag een leven zonder duiven niet voor zich. Met een opgroeiend gezin en een belangrijke, tijdrovende baan zat duivensport op eigen erf er niet in voor hem. Wat voor veel melkers wellicht een oplossing kan zijn, werd door Lex Tijssen voorgesteld aan Emiel en Theo, die elkaar al kenden vanuit de club. Lex neemt de verzorging van de kwekers op zich, was zeer nauw betrokken bij het samenstellen van een nieuw duivenvoer en is iedere zaterdag aanwezig om te genieten van de aankomsten. Mooi om te zien dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dat er naar een oplossing werd gezocht, in plaats van te stoppen met de duivensport. Lex doet dus de kwekers en zorgt regelmatig, samen met Theo Hilgersom, voor nieuwe aanwinsten op het kweekhok. Mede hierdoor zijn er de laatste jaren grote stappen gemaakt.

Verder wordt John v/d Salm ook betrokken bij de duivensport en wordt er ook gevlogen onder de naam van Hilgersom-v/d Salm. Dit zijn echter dezelfde duiven, zelfde systeem en zelfde verzorger.

Tanja Hilgersom, broer Rens Hilgersom en vriendin Roxanne staan ook altijd klaar om te helpen waar nodig. Roxanne zit regelmatig bij de jonge duiven. Het begon is eerst wat afwachtend, maar inmiddels vindt ze de duiven ook erg leuk.

De mensen van deze combinatie geven allemaal aan dat het combinatie vliegen in de duivensport echt de toekomst heeft. Met een gezin, een drukke baan en andere verplichtingen is het bijna niet meer te doen om de duivensport helemaal alleen goed uit te voeren. Daarom is het belangrijk dat we er mensen bij betrekken. Wellicht heeft dit ook nog z’n uitwerking op nieuwe leden, want hoeveel mensen zijn in de duivensport gerold door het helpen van een buurman of vriend met postduiven?

Enkele Hoogtepunten:

2e Vitesse midfond duif 2011 (TBOTB)

8e inschrijving Vitesse Olympiade van Nederland 2013 (de Thom)

7e inschrijving jaarling Olympiade van Nederland 2013 (uit Ditto)

9e inschrijving jonge duiven Olympiade van Nederland 2015 (uit Ditto)

Afdeling 5, Midden Holland West 2015:
1e Midfond onaangewezen
1e Jonge Duiven onaangewezen

1e Generaal onaangewezen

1e Generaal aangewezen

3e Midfond aangewezen

4e Dagfond onaangewezen

5e Dagfond aangewezen


Afdeling 5, Midden Holland West 2016:
1e Generaal aangewezen
1e Generaal onaangewezen
1e Dagfond aangewezen
1e Dagfond onaangewezen
1e Vitesse (alleen rayonuitslag)
2e Natour (alleen rayonuitslag)
2e Midfond aangewezen
4e Midfond onaangewezen

Verschillende top uitslagen en teletekstnoteringen, waaronder:
3e NPO Pt. St. Maxence 16.133 duiven
7e NPO Sens 3.105 duiven
9e NPO Pt. St. Maxence 16.133 duiven

Osteeflug-Usedom 2016

2016 was op meerdere gebieden een succesvol duivenjaar. Via duivenvriend Ton Wolvers zijn ze in contact gekomen met mensen in Oost-Duitsland en zo wordt er ieder jaar met een groep vrienden naar Duitsland gegaan. Inmiddels mag deze groep mensen gerekend worden onder de duivenvrienden en zijn er ontzettend leuke contacten ontstaan. Ieder jaar wordt er meegedaan met een tentoonstelling en gaan ze een lang weekend uit. Dit zijn de dingen die de duivensport zo ontzettend leuk kan maken. 2016 was extra bijzonder, omdat de Osteeflug werd gewonnen en daar werd een prachtig geldbedrag mee gewonnen. ‘Blue Tonia’ was de winnende duivin en is een halfzus van ‘De Thom’. Deze duif werd 2e asduif WHZB en is een echte crack!

Systeem

De combinatie krijgt heel vaak de vraag hoe zij nu de afgelopen jaren zo enorm vooruit zijn gegaan. Vroeger pakte ze ook vaak zat een vroege duif, maar tegenwoordig zie je hele ritsen duiven aankomen en domineren ze de vluchten echt. Lex kan dit heel simpel verklaren. Als je beter wilt worden, dan moet je ook uit je beste duiven gaan kweken. Je kunt gaan kweken uit een broer van een super, maar dat is in zijn ogen niet de allerbeste weg. Zij hebben de laatste jaren steeds eitjes van de beste duiven overgelegd naar de mindere duiven, waardoor zij alleen maar jonge duiven van de beste vliegers/kwekers hadden. Als je dit een paar jaar doet, dan kun je enorm veel progressie boeken. Je kweekt al zoveel afval en als je dan ook nog eens uit mindere duiven gaat kweken, dan zul je minder snel vooruit gaan.

Er wordt gespeeld met 45 doffers en 25 duivinnen. Deze worden gespeeld op weduwschap, maar er zit wel altijd een partner thuis. Ze hebben de ruimte ervoor en het is toch het beste dat er altijd een partner zit te wachten als een duif thuis is gekomen.

In het verleden werden veel dingen onderzocht en zo ook het tonen. Heel kort tonen, heel lang tonen, het beste resultaat werd toch behaald met 10-15 minuten tonen. Als de duiven thuis zijn gekomen, mogen ze bij elkaar blijven. Normaal gesproken worden ze gescheiden als alles in de club geregeld is, maar als de duiven een zware vlucht hebben gehad, worden ze ook weleens tot de volgende dag bij elkaar gelaten. De duiven gaan altijd op zondag in bad en na een zware vlucht mogen ze die dag samen in bad. Normaal gesproken gaan de doffers en duivinnen dus apart in bad.

Doordat de mannen allemaal nog druk werken, worden de duiven eenmaal per dag getraind. Emiel ziet ze liever tweemaal per dag trainen en gelooft daar ook echt wel in, maar dat laat de tijd gewoon niet toe. ’s Morgens worden de duivinnen losgelaten en die trainen meestal een goed uur. Wel zegt Emiel erbij dat als de duivinnen niet meer goed willen trainen, ze direct binnengehaald worden. Een duif hoeft niet tegen haar wil in te trainen, al laat de training wel vaak de vorm en conditie zien. Er is niets mooiers dan het keihard door de lucht razen van de duivinnen.

De doffers worden ’s avonds uitgelaten en daar zit het raam een uur dicht. De doffers gaan ook vaak als gekken tekeer, maar soms willen er ook weleens een paar op het dak vallen. Na een paar seconden klappen ze dan weer weg om de training te hervatten.

De oude duiven zijn verdeeld in 4 hokken, waarvan er 3 hokken voor de weduwnaars zijn en 1 voor de duivinnen. Deze worden met trainen samen losgelaten, maar de medische begeleiding is wel iets verschillend. Dit jaar wordt er 1 van de 3 hokken weduwnaars als proef verduisterd en de duivinnen worden al jaren verduisterd. Deze verduistering is vanaf maart ongeveer tot de langste dag en dan voor 13 uur duister. Na de langste dag worden de duiven bijgelicht en dit van 5 uur ’s morgens tot 23 uur ’s avonds. Er hangt een verwarmingsplaat in het hok, maar hier wordt hoogst zelden gebruik van gemaakt.  

Voeding

Emiel en Theo hadden altijd een heel scala aan zakken voer in de schuur staan en moest deze dan mengen. Al dat mengen was hij een beetje zat, want het moest toch mogelijk zijn om dit alles al vooraf te mengen. Lex Tijssen nam contact op met Tijssen Goed voor Dieren en er werd eens een afspraak ingepland om een mooie zak voer samen te stellen. Na een aantal gesprekken was er een mooi concept samengesteld, dat vooral gebaseerd was op koolhydraten/suikers en geschiktheid voor vitesse, midfond, jonge duiven en natour. De mengeling ziet er echt heel mooi uit, met veel soorten maïs en een grote diversiteit van zaden. De mengeling wordt verkocht onder de noemer ‘Emiels Sprint’ en is vooralsnog verkrijgbaar bij Diervoerders Zoetermeer. Voor de zwaardere vluchten wordt er energie van de firma Mariman bijgevoerd, met natuurlijk wat snoepzaad en andere vetrijke zaden.

Op de korte vluchten krijgen de duiven zo gevoerd dat ze alles netjes opeten. Vrijdagmorgen krijgen ze de laatste maaltijd en verder krijgen de duiven niets meer. Bij de zwaardere vluchten en/of vanaf de midfond krijgen de duiven de laatste dag voor inkorven volop te eten. Het voer wordt daarna wel weer weggehaald, want je moet de muizen van je hok proberen te houden. Het is belangrijk dat de duiven blijven eten, al moeten ze niet met volle kroppen de mand in.

Voor een dagfondvlucht krijgen de duiven ook een samenstelling van tovo, p40, snoepzaad, pinda’s etc. Iedere avond krijgen ze dan ongeveer een eetlepel per duif.

Bijproducten

Als bijproducten krijgen de duiven onder andere een zeer diverse mineralen/grit mengeling van Theo. Deze maakt hij zelf door veel soorten grit , zak allerlei, emmer van patagoon, piksteek, pikkoek en tovo te mengen. Je krijgt dan een mengeling waar de duiven enorm gek op zijn. De jonge duiven krijgen dit in het begin iedere dag een beetje en de oude duiven ongeveer eenmaal per week.

Bijproducten worden door de combinatie gebruikt in het teken van herstel. Na een vlucht moet een duif zo snel en zo goed mogelijk herstellen. Zo staat er regelmatig sedochol, lookolie, biergist, elektrolyten en herstelcapsules van Beute op het menu. Bijproducten van Herbots en Beute staan dus regelmatig op het programma en worden verkregen via Theo de Kruijk.

Opa Luk had in zijn laatste jaar Clinee Trill bij de jonge duiven getest en dit was zeer goed bevallen. Zodoende geeft Emiel dit nog steeds, net zoals een ander verzurend product Forte Vita van Travipharma. Door deze producten hou je een hoop zorgen buiten het hok.

Medisch

De duiven worden allemaal geënt tegen paramyxo en pokken. Voor het seizoen krijgen alle 4 de hokken een geelkuur, zodat ze goed schoon zijn. Voor het seizoen wordt er een planning per hok gemaakt, wanneer er behandeld wordt tegen het geel. Het wordt zo gepland, dat de hokken om de 3 weken een geelkuur krijgen en nooit tegelijkertijd. Echt verschil in prestaties zijn er niet te zien, maar het is niet de bedoeling dat alle hokken tegelijkertijd behandeld worden. De geelproducten worden altijd afgewisseld, dus de ene keer krijgen ze een poeder, de andere keer een capsule en weer een andere keer een pilletje. Volgens veel mensen komen de producten allemaal op hetzelfde neer, maar de combinatie blijft graag afwisselen om zo een eventuele gewenning te voorkomen.

Voor de vlucht krijgen de duiven altijd afwisselend een product tegen ornithose. Worden de duiven op vrijdag ingekorfd, dan krijgen de duiven het middel op donderdagavond en vrijdagmorgen. Worden de duiven op donderdag ingekorfd, dan krijgen de duiven woensdagavond en donderdagmogen het ornithosemiddel door het water. De laatste drinkensbeurt is altijd schoon water.

Systeem jonge duiven

Het jonge duivenspel is een absolute specialiteit en daar worden gigantische kettinguitslagen op behaald. Hun voorbereiding is dan ook niet echt algemeen te noemen en hun systeem zal best stof tot nadenken geven. De verliezen zijn ook minimaal en dat is toch waar we allemaal naar op zoek zijn.

Allereerst worden de jonge duiven vanaf het moment dat ze naar buiten gaan, volledig vrij gelaten. Ze hebben heel de dag open hok, schrikken veel, vliegen vaak op, pikken mos en allerlei andere vieze dingen en zitten met weer en wind buiten. De duiven raken zo erg gewend aan de omgeving, schrikken niet zo snel, leren met stress omgaan (op het moment van de reportage afnemen was er een roofvogelaanval en daar krijgen ze ook mee te maken) en bouwen een enorme weerstand op. Emiel en Roxanne zitten erg graag tussen de jonge duiven en Emiel ziet dan snel genoeg of een jong niet zo lekker zit door het eten van iets verkeerds of coli. Mocht het coli zijn, dan wordt de duif een paar dagen apart gezet en als die opgeknapt is mag die weer terug. Is het na een week nog niks, dan is de duif vertrokken. Wel is opvallend dat er de laatste jaren eigenlijk nooit meer een hevige coli uitbraak  is op de hokken in Stompwijk.

Zeer succesvol opleerprogramma

Na een paar maanden, als de duiven goed gewend zijn en het opleren bijna moet starten, dan wordt er wel lijn in het trainen gebracht en trainen ze ook eenmaal per dag. Voor het opleren gaat de combinatie er niet vanuit dat ze wegtrekken. Als dit gebeurt, dan is dit heel fijn, maar anders begint hij toch met opleren. Voor dit opleren heeft hij een speciaal schema en dit werkt buitengewoon. Hij zorgt dat hij precies twee weken voor de eerste opleervlucht klaar is met het opleerprogramma en zo staan zijn duiven ieder jaar weer perfect aan de start.

De duiven worden altijd opgeleerd per mand en via de telefoon wordt er dan even met Theo gebeld of de duiven aangekomen zijn en dan gaat de volgende mand los. Dit is mogelijk, omdat er nooit ver wordt opgeleerd. De eerste keer gaan de duiven een 200-300 meter van het hok weg. Het gaat er om dat de duiven het spelletje leren, uit de mand komen en direct naar het hok vliegen. Als dit naar wens gaat, dan wordt er een volgende stap genomen. De duiven gaan meestal de tweede tot de vijfde keer naar 3 kilometer. De duiven leren zo weer om uit de mand te komen, het hok te zoeken en ze leren de omgeving kennen. Mocht het misgaan, en dat gebeurt bij de combinatie ook weleens, dan zie je dat de duiven eigenlijk altijd de volgende morgen weer terug op het hok zijn. Ze leren enorm veel en als het mis is gegaan, dan zijn ze lekker dichtbij. Dit is een enorm voordeel, aldus de combinatie.

Als ze deze hordes allemaal succesvol hebben genomen, wordt er een nieuwe moeilijkheid toegevoegd. Rond de middag heeft iedereen zijn duiven rondvliegen en de jongen worden dan rond opleervlucht 6 in de middag losgelaten op 5 kilometer. Later wordt dit zelfs nog moeilijker gemaakt, door ze rond 17 uur op te leren. De duiven moeten dan door een gebied met veel trainende duiven, blijven regelmatig even hangen en zoeken dan hun weg weer naar huis. Ze zijn in de buurt, dus mocht het fout zijn, komen ze weer makkelijk naar huis. Ook leren ze zo goed loskomen uit een groep en dit werkt erg goed.

Als de duiven allemaal in een rechte streep naar huis vliegen en binnen 2,5 minuten alle 5 de mand gelost kunnen worden, worden ze naar Delft/Rotterdam gebracht. Dit is 15 kilometer en hiermee bereiken de duiven hun laatste opleerstation. Ver opleren is in de ogen van de combinatie niet nodig. Duiven moeten het spelletje leren van terugkomen, vertrouwen krijgen en zich goed leren coördineren.

Twee keren enten tegen paramyxo

Een hype in duivenland is tegenwoordig het twee keer enten van de jonge duiven, met de enting paramyxo/herpes. Volgens veel artsen krijgen ze dan veel minder snel coli en hebben ze minder last van luchtwegproblemen. Combinatie Hilgersom-Tijssen enten de jonge duiven alleen tegen paramyxo  (en pokken) en doen dit direct na het spenen en nog een tweede maal als de kweek helemaal is afgelopen. Dit twee keren enten bevalt ze uitstekend en het valt op dat de duiven veel minder last van coli hebben.

De jonge duiven worden de eerste vluchten bij elkaar gespeeld en als de duiven ongeveer 5 vluchten hebben gehad, worden ze op de schuifdeur gespeeld. De eerste vlucht is meestal niet super, maar daarna gaan ze enorm trainen en gaan ze veel beter presteren.

De jonge duiven worden voor het scheiden van de geslachten eenmaal per dag gevoerd en dit gebeurt ’s avonds. Ze zijn heel de dag in de weer geweest, dus hebben vaak enorm trek. Jongen moeten uitgroeien en mogen daarom zoveel eten als ze willen. Wel moeten ze alles netjes opeten. Het valt Emiel en Theo op dat bij veel melkers de duiven niet helemaal goed zijn uitgegroeid. Waarschijnlijk zijn die te karig bij de jonge duiven. Het is belangrijk dat ze goed uitgroeien en goed eten is dan noodzakelijk.

Leren drinken is niet nodig, maar de kneuzen blijven de kneuzen!

In het verleden werd er een proef gedaan met het laten leren drinken van de jonge duiven. De zomerjongen werd het niet geleerd en de winterjongen wel. Emiel observeerde alles nauwkeurig en het viel hem op dat de duiven die het drinken maar niet leerden, heel snel vertrokken waren van de vluchten. Over het algemeen waren er meer verliezen bij de winterjongen, dan bij de zomerjongen. Of het dus echt zoveel effect heeft op de vluchten met twee nachten mand, valt te betwijfelen.

In 2015 werd er geen werk gemaakt van het leren drinken en het werd een absoluut topjaar. In de toekomst zal er dus geen werk meer van worden gemaakt.

Sluis

De duiven worden opgevangen op een grote valplank, zodat jong en oud snel op de plank kan vallen. In plaats van rechtdoor, heeft Theo een soort sluis naar beneden gemaakt, zodat de duiven direct naar beneden kunnen vallen. In het begin is dit even wennen, maar als ze dit eenmaal weten, vliegen ze letterlijk naar binnen. Iedere seconde is er 1 tegenwoordig en dit systeem bevalt naar volle tevredenheid.

 

Stamopbouw


Emiel is in het verleden naar Gert-Jan Beute geweest en die heeft hem een aantal dingen uitgelegd. Onder andere de ogentheorie kwam aan de orde en thuis werd er direct gekeken naar de beste koppels. Het bleek allemaal te kloppen en zodoende wordt er erg rekening met de ogen gehouden. Wel worden nog steeds de beste op de beste gezet. Dit is de snelste en bewezen weg naar succes!


Soorten duiven hebben niet de interesse van de combinatie Hilgersom-Tijssen. Emiel, Theo en Lex zien dat succesvolle lijnen toch vaak gekruist zijn en je kunt het beste bewezen lijnen op elkaar kruisen. Uiteindelijk moet je vasthouden aan die succesvolle lijnen en je systeem. Daarop moet je selecteren en niet op ras of wat dan ook.

De combinatie kruist zelf alle rassen door elkaar heen en let niet op de komaf. Wel zorgen ze dat er geen inteelt in zit, want daar word je bijna nooit beter van (uiteraard kom je het wel eens tegen in 4e of 5e generatie). Er zijn bij de combinatie verschillende lijnen die goed presteren en die worden dus gekruist tegenover elkaar.

Zo is er de lijn van de Thom (2011 2e beste vitesse midfond van nederland TBOTB) soorten die je terug ziet komen in de stamboom bij deze duif zijn: Flaes, Gebr de Wit. De moeder van de Thom kwam bij Ton van Klink vandaan. Ook Ton heeft bijvoorbeeld de 6e vitesse midfond (2010 TBOTB) van dit zelfde soort er aan overgehouden.

Momenteel zijn Emiel, Theo en Lex zeer blij met de twee broers die ze in 2009 van Emiels opa hebben overgenomen. de 235 en de 236. Soorten die hier naar voren komen zijn van J. De Raaf, Comb. Nieuwendijk en het oude soort van Emiels opa.Deze lijn heeft voor ontzettend veel goede nakomelingen gezorgd.

Ook komen er duiven bij Schaerlaeckens, Gert-Jan Beute (zus Damon),Theo de Kruik en Gebr. Fanger vandaan, waar de combinatie meerdere top duiven uit gekweekt hebben. Theo en Lex zijn dus erg druk bezig geweest om het kweekhok op voldoende niveau te krijgen en samen met Emiel op niveau te houden. Belangrijk om te vermelden, is ook de inbreng van Ton Wolvers. Menig kweker op het hok is samen met Ton Wolvers aangekocht en het is toch prachtig als je zo samen naar een hoger niveau kunt komen. 

Slot


Een zeer sympathieke, enthousiaste en jong duiventeam in Stompwijk. Ik werd ontvangen met een heerlijke lunch en terwijl we lekker aan het eten waren, werd er getuurd uit het mooie grote keukenraam. Het raam waar al heel wat uur door getuurd is door heel de familie. Ontzettend leuk dat mensen die druk zijn toch zo betrokken zijn bij de duivensport en dat het een echte familieaangelegenheid is. De laatste jaren zijn er enorme stappen omhoog gemaakt en dit allemaal door een visie na te lezen en alleen maar uit de beste duiven te kweken. Het waren niet eens zo zeer grote aankopen of andere nieuwe aanwinsten die het mooie weer gingen maken, maar gewoon op de basis goede duiven verdergaan. Dat dit werk blijkt ook op veel andere hokken. W. van Benten bijvoorbeeld komt al ieder jaar duiven halen die de selectie net niet halen. Ze kweken best veel jonge duiven en die kunnen niet allemaal blijven. De laatste jaren is Wim met sprongen vooruit gegaan, heeft op teletekst gestaan en had de 8e beste duif van Nederland. Andere successen waren bijvoorbeeld teletekstduiven, 1 en 2 in de afdeling, winnaar Delfland Classic en nog vele referenties meer. Of het ligt aan de radio die iedere dag aanstaat in het hok weet ik niet, maar dat de duiven het in Stompwijk en daarbuiten fantastisch doen, is een feit.


Hilgersom-Tijssen schiet omhoog in Zuid-Holland en ik weet zeker dat zij nog lang niet op hun top zijn.

Patrick Noorman