A. Beekman & Zn. - Middelburg

Vader Bram en zoon Tom Beekman horen al jaren bij de grote mannen in Zeeland. Duivensport willen zij beoefenen op topniveau en daar doen zij alles voor. In het verleden waren de prestaties minder, maar sinds de inbreng van Tom als jeugdlid, zijn de prestaties met sprongen vooruit gegaan en presteren zij inmiddels op topniveau. Afgelopen seizoen wisten zij op de disciplines vitesse-midfond-dagfond een prijspercentage van maar liefst 70% te behalen. Voor de mensen die de prachtige rubriek ‘Grootmeester’ in Het Spoor volgen, zal deze combinatie dan ook erg bekend voorkomen. Zeer regelmatig zijn ze bij de eerste tien van Zeeland te vinden, behalen ze de titel Grootmeester en blinken ze uit met een clean sweep of bijna clean sweep. Bram en Tom zijn principiële liefhebbers. Op zondag wordt er dus niet afgeslagen en dan maak je in de kampioenschappen vaak een vrije val. De laatste 5 jaar wisten zij toch 4 maal vitessekampioen van het zeer sterke samenspel 7 te worden. Met 14 weduwnaars spelen ze fantastisch, staan ze altijd zeer hoog in de Zeeuwse kampioenschappen en behalen ze fantastische prijspercentages.

Stamopbouw

Bram vond de duivensport altijd erg mooi, maar was een stuk minder fanatiek dan zijn zoon Tom. Sinds de inbreng van Tom, zijn de prestaties heel erg omhoog geschoten. Tom geeft aan dat dit mede komt, doordat hij als jeugdlid aan andere duiven kwam. Hij kreeg regelmatig een bonnetje op de jeugddag en door deze contacten kwamen er simpelweg betere duiven. Nadeel hiervan is dat je niet echt een stammetje opbouwt, maar de resultaten laten zien dat dit ook niet per se nodig hoeft te zijn.

We beginnen met de ‘312’. Deze duif heeft in Zeeland een zeer goede naam verworven en stond altijd bij de duifkampioenen op de vitesse. Deze prachtige doffer liet zich zelden afdrijven van zijn cours en wist als een roofvogel tussen de bomen door in een streep op de klep te vallen. Deze wonderduif zorgde voor veel asduif titels en had dus een groot aandeel in de 4 vitesse titels van Bram en Tom. De ‘312’ kreeg als jong wat natourvluchten voorgeschoteld en als jaarling liet hij zich enkele keren goed zien. De jaren erna volgde een geweldige carriere. Deze duif werd gekregen van Jan Crucq. Dit jaar werd de ‘312’ na 6 vluchten ingehouden. 2 zonen van deze topper presteerden super en daarom mocht deze duif verhuizen naar het kweekhok. Helaas 1 van de 2 verspeeld op de zondaglossing Roye. Andere zoon heeft 9x prijs waarvan 4x 1e van het hok(12 x zetten). Veelbelovend dus voor volgend seizoen.

NL13-129744 gaat als ‘Rooie Adwin’ door het leven. Deze duif kregen zij van Adrie en Erwin Houmes en vloog al twee keer teletekst. Het is een schitterende rode doffer en in de stamboom komen we de bekende lijnen van Koen Minderhoud en Jan Jaap Bolier tegen. De vader van de ‘444’ is ‘Sunflower’ en deze duif werd 2e asduif op de midfond in Samenspel 6 en is een grandioze kweker. De moeder is ‘Elly’, vernoemd naar de vrouw van Koen Minderhoud. ‘Elly’ is een kleindochter van de de ‘Gebroken Vleugel’ en deze werd moeder van de beroemde ‘Geeloger’.

Naast deze twee absolute topduiven, is het hok van de combinatie Beekman & Zn. opgebouwd uit de volgende lijnen:

A. Ruitenberg (Hooijmans/Vandenabeele lijn)
F. Timmermans

 

Jo Hendriks & Zn.
H. Dijkstra

Systeem

Het systeem bij de duiven is de laatste 10 jaar wel wat veranderd. Doordat Tom in contact kwam met goede melkers, besloot hij zijn oren goed open te houden en dingen van hun systeem over te nemen. In het begin werd er weinig belang gehecht aan het voeren, maar de laatste jaren is de combinatie er toch wel achter gekomen dat dit erg belangrijk is. Ook goede bijproducten en een medische begeleiding kan tegenwoordig niet meer achterwege blijven.


De duiven worden half januari gekoppeld en gaan vervolgens op weduwschap. Vroeger werden ze nog weleens herkoppeld, maar het laatste jaar deden ze dit niet en er zat geen verschil in de prestaties. Volgens Tom zijn zulke kleine details in dit geval ook niet zo belangrijk en draait het voornamelijk om goede duiven. Er wordt met 14 weduwnaars gespeeld en deze duiven trainen twee maal per dag. Dit is al direct vanaf het begin van het seizoen. De duiven trekken dan een kwartier/twintig minuten weg uit het zicht en als ze daarna nog verder trainen en zich gaan gedragen als weduwnaars, dan weten de mannen dat het wel goed zit voor de volgende vlucht. De training is altijd vrijwillig en er worden geen voetballen, vlaggen, etc. gebruikt om de duiven in de lucht te houden. De duiven trainen eigenlijk altijd wel goed, alleen de laatste maand van het oude duivenseizoen zien ze vaak dat het wat minder wordt. De duiven hebben dan alleen al zo’n conditie opgebouwd van het hele seizoen vliegen, dat ze zich daar geen zorgen meer over maken. Er wordt in het seizoen geen meter meer gereden met de duiven om ze van een lapvlucht te voorzien.

De oude duiven worden voor het seizoen wel zo’n 5 keer weggebracht. Dit doen ze opbouwend naar zo’n 30 km. Dit is voldoende om oude duiven weer even scherp te krijgen. Verder is de verzorging erg simpel. Er wordt niet verduisterd bij de ouden, er wordt niet bijgelicht en er wordt geen gebruik gemaakt van verwarming. Veel mensen denken dat dit, samen met een hoop trucs, nodig is om hard te spelen op de vitesse, maar het tegendeel blijkt waar. Heel even dachten we het geheim gevonden te hebben, want op de vloer staan twee extra broedhokken tegenover elkaar. In de ene zit inderdaad één van de betere vliegers, maar daar tegenover zit juist één van de minder van het hok. Duiven die goed trainen, geschikt zijn voor de afstand en gezond zijn hebben niet meer nodig dan een goede verzorging en regelmaat.

De duivinnen worden een groot deel van het jaar niet gespeeld. Aan de ene kant om tijd te besparen voor de doffers en aan de andere kant omdat het toch een wat lastiger spel is. In het verleden speelden ze enkele jaren totaal weduwschap, maar als je dan een paar duivinnen had die minder presteerden, gewond waren of iets anders mankeerden, dan moest je ze thuis houden. Dit zorgde er dan voor dat ze aan gingen paren of eieren leggen. Vanwege de niet al te grote accommodatie, was er geen ruimte om dat soort duivinnen even apart te zetten. Bram en Tom hebben er toen voor gekozen om 1 ding goed te doen en dit zijn de doffers geworden. Om toch wat van de duivinnen te weten te komen, spelen ze hun duivinnen op de natour. In Zeeland is er tussen de laatste vlucht voor de oude en de natour een opleervlucht voor de natour. Dit komt perfect uit om de duiven te koppelen. De duivinnen worden afwisselend gekoppeld, zodat er meerdere neststanden zijn en je de jongen ook nog kunt verkleinen. De beste resultaten worden over het algemeen toch behaald op eitjes en kleine jongen en hier spelen ze dus op in. In die periode worden de duivinnen 1 keer per week opgeleerd op 30 km. Zo krijgen de duivinnen een grote drang naar het nest.

Voeding

Na het seizoen worden de duiven zo snel mogelijk gescheiden en krijgen ze een ruimengeling voorgeschoteld. Erwin van der Linden uit Zierikzee rijdt bijna heel Zeeland rond om voer te brengen en bij hem nemen ze dan diverse mengelingen. Deze ruimengelingen worden door elkaar gedaan en zo ontstaat er een heel divers aanbod. Vaak pakken ze een aantal goedkope mengelingen en hier mengen ze dan een wat duurdere mengeling doorheen. Vaak wordt er gekozen voor de firma Matador.


In het vliegseizoen gaat het exact hetzelfde. Ze werken met een lichte dieetmengeling en dat is de Zoontjes mengeling. Hier voegen ze diverse soorten vliegmengeling aan toe. Vaak kiezen Tom en Bram voor Super 4, weduwnaars mengeling van Kamp, Matador Vlieg en nog een heel diverse mengeling van Hoebregts. Veel onbekende merken, maar als je dit mengt heb je voor weinig geld een enorm mooie mengeling. Aan deze mengsels voegen ze dan nog snoepzaad, schapenvetkorrels en hennep toe als de vluchten wat zwaarder worden. Ook worden de duiven regelmatig van pinda’s voorzien. In het begin van de week wat minder pinda’s en later meer.

Vroeger dachten de mannen dus dat voeren niet uitmaakte, maar de laatste jaren hebben ze weldegelijk verschil gezien in de prestaties en hun manier van voeren. Voeren is lastig uit te leggen en moet je eigenlijk zelf aanvoelen en onder de knie krijgen. Bram en Tom werken met een lepel. In het begin van de week worden de duiven redelijk kort gehouden. Nu is dit altijd een lastig begrip, maar ze geven aan dat dit ’s morgens een afgestreken lepel is per duif en ’s avonds een lepel met een kop erop. Er blijft dan vaak wel wat voer liggen, wat uiteindelijk na ongeveer een uur wordt weggehaald. Zo luisteren de duiven altijd goed en hebben ze toch geen honger.

Als de duiven op vrijdag worden ingemand, krijgen de duiven op donderdag volle bak en worden ze vrijdagmorgen nog gewoon gevoerd. Als je echt goed hebt gevoerd die week, dan eten ze die dag van inkorven nog heel weinig. Als de duiven op donderdag worden ingemand, volgt eigenlijk hetzelfde recept. Woensdagavond volle bak, donderdagmorgen gewoon voer en ’s middags krijgen ze nog hun laatste beetje energie mee in de vorm van snoepzaad en mineralen.Op gevoel krijgen de duiven ook nog weleens wat tovo voorgeschoteld. Als je dit verhaal in een schema zou weergeven, komt het ongeveer op het volgende uit:

Thuiskomst: volle bak
Zondag: Zoontjes
Maandag: 50% Zoontjes / 50% vlieg
Dinsdag: 25% Zoontjes / 75% vlieg
Woensdag: 100% vlieg
Donderdag: 100% vlieg
Vrijdag: 100% vlieg

Bijproducten

Dit is iets wat de laatste jaren ook veranderd is. Bij thuiskomst krijgen de duiven direct volle bak met alle mengelingen door elkaar. Over het voer gaat dan knoflookolie met biergist. Het merk is niet echt belangrijk, want er zijn zoveel goede merken. Doordeweeks krijgen ze vaak 2 dagen Hexenbier in het water en in 2017 hebben ze Atemfrei van de firma Röhnfried geprobeerd.

Medische begeleiding

Bram en Tom geven hun duiven na het seizoen vaak een kuur tegen Paratyfus. Ze kiezen meestal voor Parastop van de firma Giantel. Dit wordt dan 10 dagen gegeven en vervolgens krijgen de duiven geen medicijnen meer tot de aanvang van het seizoen. De duiven krijgen dan een week lang een geelkuur en worden dan meegegeven. Op zondag krijgen de duiven de ene week ontsmetting 1 en de andere week ontsmetting 2 van Jan Konings. Ontsmetting 1 is voor coccidiose en het geel en ontsmetting 2 is voor de luchtwegen. Je weet nooit bij wie je allemaal in de mand komt en duiven lopen gewoon besmettingen op in de mand. Door dit systeem hou je de duiven gezond en het blijkt al jaren voldoende te zijn. Er wordt naast deze ontsmetting, nooit iets anders gegeven in de vorm van medicijnen. Een eenvoudig systeem, waardoor je bijna zeker weet dat je duiven niets onder de veren hebben.


In het geval van One Eye Cold wordt er niet meer gedruppeld. Bram heeft dit weleens een week gedaan, maar kwam tot een simpele conclusie: met druppelen ben je er na ruim een week vanaf en zonder druppelen ben je er ook na een week vanaf. Daarom wordt die moeite niet meer genomen. Als je iets doet, dan moet het ook effect hebben.

Sinds 2017 krijgen de duiven tegen luizen U-200 van Vincent Schroeder. In het verleden moest je duiven regelmatig behandelen tegen luis, maar sinds dit product ben je heel het seizoen zonder luis. Verder worden alle duiven alleen tegen Paramyxo gespoten en dat is het medische systeem in Middelburg.

Hok

Het hok staat op het zuidoosten en is gemaakt van platen multiplex. Eigenlijk waren dit geen platen voor buiten, maar Bram heeft het ieder jaar netjes geverfd. Alle praatjes dat je dan het jaar erna slecht vliegt, kunnen ook de prullenbak in. Het heeft geen nadelige invloed op de duiven, al moet je het natuurlijk niet in het seizoen doen.

’s Morgens schijnt de zon al vroeg in het hok en hierdoor krijgen de duiven al vroeg vorm. Aan de voorkant zitten ramen, die overdag vaak op een kiertje worden opengezet. Het plafond is voor 50% open en hierdoor komt het licht van de lichtplaten in het dak. Er wordt niets gedaan om de inkomende lucht bij de overstek te remmen of omhoog te leiden. Soms voel je dus wel wat wind binnen komen, maar de duiven zitten bijna altijd gezond dus ook dit zal in orde zijn.

Het dak bestaat uit sneldekkers die gemonteerd zijn op een balkje. Dit balkje zorgt ervoor dat de nok niet helemaal open is, maar toch is er langs de balk voldoende ruimte voor de lucht om naar boven weg te trekken.

Op de vloer ligt de laatste jaren erwtenstro en dit bevalt uitstekend. Tom is een man van de cijfers en met de thermometers die in het hok hangen, is hij tot de conclusie gekomen dat het ongeveer 3 graden warmer is in het hok. Dit is zeker in een koud voorjaar meegenomen. Waar Bram ’s morgens de verzorging doet en Tom ’s middags aansluit, is het ze ook opgevallen dat de duiven nu heerlijk in de zon in het stro gaan liggen. Het lijkt of ze zich veel lekkerder voelen in het hok. Luizen krijgen ze niet extra door de erwtenstro, wat toch wel vaak als nadeel gezien wordt. Bram en Tom hebben daar geen last van. Het enige nadeel lijkt te zijn, dat er wat meer motjes in je hok komen. Als je deze direct uitroeit, valt dit ook reuze mee.

Kweek

Tom woont met zijn vrouw sinds een paar jaar op zichzelf in Middelburg. Om zelf met de duiven te gaan vliegen leek hem niet alles, dus hij bleef in combinatie vliegen met zijn vader. In de tuin kwam toch een mooi hok te staan, waar momenteel de kweekduiven in verblijven. Hij geniet hier erg van en zodoende heeft hij thuis ook nog een beetje hobby aan de duiven. Via Anton Ruitenberg werden er o.a. 4 kleinkinderen van de beroemde Harry verkregen. Ook zien we lijnen als ‘Wondere Dirk’, ‘Bliksem’, etc. terug op het hok. Verder zitten er duiven van Jo Hendriks en Zn, Herman Dijkstra, Gijs Baan. Jaarlijks wordt er wel een nieuwe aankoop gedaan voor op het kweekhok. Tom kan erg genieten van het kweken en op de vraag waar hij nu op let met de kweek, volgt eigenlijk een heel simpel antwoord. Het totaalplaatje moet aanstaan, bouw, kop, de jongen die eruit komen moeten aanstaan en verder gewoon heel veel proberen. De mand bepaalt uiteindelijk of een duif een goede is. Er zijn allerlei manier van kweken, maar hier houden Tom en Bram geen rekening mee. Wellicht in de toekomst als er een echte stam duiven zit, maar vooralsnog wordt alles gekruist en getest op de vluchten.


Jonge duiven

Als gevolg van de kweek, volgen er jonge duiven. Het jonge duivenspel is absoluut niet de favoriet van Bram en Tom. Er is al heel veel geprobeerd en ook veel minder duiven op een hok, lijkt nog niet echt veel resultaat op te leveren. Over het algemeen raak je er jaarlijks gewoon veel kwijt en dat is een groot nadeel van de laatste jaren.


Dit jaar werd er besloten om er nog eens extra werk van te maken. In Zeeland moeten de duiven over flink wat water vliegen en dat blijkt de eerste twee/drie vluchten vaak voor  grote problemen te zorgen. Mensen die bij het water wonen, zien ook letterlijk dat ze er niet over durven. Volgens mensen die veel succes met de jongen hebben, helpt het om ze die stap zelf al te leren. Duiven zijn kuddedieren en als er veel duiven gaan zwerven, doen ze vaak automatisch mee. Tom en Bram hebben dus besloten om hun jongen goed op te leren op het eiland, daarna naar de overkant te gaan en dit ging de eerste keren goed. De proef leek enorm geslaagd en er werden veel meer jonge duiven overgehouden. Inmiddels zijn er weer wat andere vluchten geweest, waarbij het weer niet altijd even goed meewerkte. Dit leverde ook verliezen op, dus in totaal zijn ze er nog niet heel erg veel mee opgeschoten. Toch lijkt de nieuwe manier van opleren wel effect te hebben gehad en zal hier in de toekomst mee doorgegaan worden. Een belangrijke spelbreker als het weer, is helaas niet echt op te lossen.

Slot

Dat Bram en Tom fanatieke melkers zijn, dat moge gezien de prestaties wel duidelijk zijn. Dit seizoen werd er voor het eerst serieus op de dagfond gespeeld en met groot succes. Meerdere keren teletekst, een clean sweap en prachtige uitslagen. Ze werken er hard voor en ook in hun duivenclub proberen ze hun steentje bij te dragen. Middelburg heeft op papier nog meer dan 60 leden en al het financiële rekenwerk voor de vluchten wordt door Bram Beekman gedaan. Een enorme klus iedere week, maar iedereen moet wat doen in de club. Tom zit regelmatig achter de pc om de leden van een uitslag te voorzien en is tevens wekelijks terug te vinden achter de inkorftafel om iedereen zijn duiven aan te pakken en in de mand te doen. Drukke baasjes dus, maar ze hebben er alles voor over om top te presteren. Ik was bij een leuke, gedreven combinatie, waarvoor kampioenschappen vaak moeilijk zijn. Toch spelen ze geweldig in hun samenspel en afdeling en verdienden zij deze reportage!  


Patrick Noorman